loja e hidherimit

Me Thuaj te lutem nje loje
qe ti djEg e perveloje,
t’i shashtis e t’i shkrUmboje
t’i ngRij lart e t’i peRplas
t’i vashtroj E te gajas
te rrembehem nga meria
nga preteza idhesia
nga gerrvishJa e thelle e brendshme
nga hakmarrja aq e kendshme
nga zhgenjimi i pa pritur
nga lot e kripur te gelltitur
te gelltitur bashk me vrer
helm qe SHeron zemren e mjer
se verviteT neper vena
e shkateRRon çdo gje te gjall
shkaterron e rIperterin
ne nje mish bashk me merine
mish i ri ne trup te vjeter
kerkon kohe te behet tjeter
t’i bej tjeter lekur e sy
qe t'i nxije qe te dy
qe ta bej njeren me gjemba
e ta bej tjetren me flake
serish te vish e t’i afrohesh
te te shpoj si mos me keq
te te shpoj e te hedh flak
si vetmbrojtje e zemres gjak
si vetmbrojtje te kafshoj
me me sy te mos t’shikoj
te kenaqem ashtu natyrshem
me bukurine e hidherimit
e vetmbrojtjes si shenje renkimi
mjer per ju te mjere moj
mjer per veten qe s’harroj
te ta mesoj si lozet kjo loje
mjeshter e mjeshter moj.