Termetet dhe dhembia kapriçoze

I lënduari kapriçoz

I lënduari mendon se ka ekskluzivitetin e dhëmbjes
Se të gjithë duhet ta kenë vëmendjen në të
Se është e drejta e tij; ajo çka e prek ka shëmbur botën
Edhe pse e vetmja botë që është shëmbur është e tija
Sot kur një rajon është rrënuar, çdokujt i dhimbset dhëmbja e tij
Çdokush i kushton vëmëndje trupit të tij
Solidarizohet me të, përqndrohet në të
Pret prej të tjerëve atëhere kur vetë nuk i ka dhenë të tjerëve
Kur kishin nevoj
Jo; nuk është kështu; të paktën nuk duhet ë jetë
Nuk duhet të jemi me shprehjen:
secili për vete e Zoti për tëe gjithë
por me shprehjen e Profetit tone (a.s) se nuk është musliman ai
që flen tek sa fqinji i tij vuan, është i uritur i pa strehuar i pa veshur
dhe ne indiferent…
Dhëmbje kur kujtoj viktimat e bombardimeve njerëzore
Që sot janë harruar nga shumëkush
A mos vallë nuk ra një tërmet edhe atje
Çdo shtëpi u rrënua
Njerëz që vdiqën
Gra
Fëmi
Pleq
Pa asnje lloj dallimi i mirë apo i keq
Tërmet nga dora e njeriut
I lënduari ka gjithmonë të drejtë
Ai vuan, rënkon lëngon ne shtrain e vdekjes
Dhe ne jemi spektator
Shpesh here indiferent
Prite indiferencen kur të lëngosh ti
Edhe pse gjithmone do të gjesh njerez human
Me zemër të pastër që luten për ty